Şubat 2012
48 gönderi
2 etiket
sonra dedim ki gitmeseydiniz sizi sevmeye devam...
1 etiket
1 etiket
beni tanıyan biri, aynı zamanda blogumu da bilen, yarı küs yarı barışık olduğumuz kardeş yarısıdır o, kuzendir candır. buralara buyurmuş ne iyi etmiş.
benim süt olduğum kadar o da yeşil çaydır.hem de naneli.
2 etiket
tek sayılar hiçbir zaman iyi davranmıyorlar, bir...
3 etiket
Dinle
1 etiket
1 etiket
hangi yıldızın kayacağını tahmin edelim, kazanan...
bir senedir sol tarafı kısacık, sağ tarafı ise uzun olan saç modelini kullandığımdan ötürü küt saç yalnızca hayallerimde kalmıştı, uzama evresi ortaya çıkan o çirkin görüntü yüzünden sürekli kestirmiş bir türlü küt yapamamıştım baktım böyle olmayacak aldım elime permatiği. yaklaşık üç aydır belli aralıklarla kısa olan kısmı hiç ellemiyor yalnızca uzun olan kısımdan birer parmak kısaltıyordum. git...
1 etiket
nerede o eski otostopçular?
efendim nesil git gide kötüye gidiyor bu cümleyi kurduğuma göre bende artık yaşlıyım demektir. eskiden otostopçu otostopçuyu kollardı, hepimiz birimiz içindi.şimdi öyle mi,ah eski günler. bugün biz 3 kız kavşağa gittik o ne kalabalık! boş bulduğumuz bir araya geçip kaldırdık parmakları ve arkamızdaki kızlar laf atmaya başladılar. sonrasında kavşakta bir kız kavgası....
bir insanla şarkınız olabilir, filminiz...
okul sezonunu açmış bulunmaktayım. bir aydır aralıksız derse girmişim gibi bir yorgunluk var üzerimde. bazı şeylerden ötürü artık kendi grubumda derse giriyorum yeni yeni otostop arkadaşları buldum lakin okula çok erken gidiyorlar bu yüzden başka otostop arkadaşı bulmam gerekecek benim gibi derse ucu ucuna giden.
okula gitme amacım yalnızca ders, zaten okulun amacı aslında budur da kimine göre...
okul açılalı bir haftayı geçmesine rağmen hala...
belki 1 haftada gezilebilecek yerleri 1 güne...
arkadaşımla İstanbul’da buluşup work and travel iş fuarına gitmek için otobüse bindik, şanslıydık boş yer de bulmuştuk. bizimde yanımızda ise ayakta olan bir kadın ve bir erkek vardı. biz ise kısık bir sesle konuşmaya başlamıştık.
+ yüzdedoksansut ben korkuyorum, keşke beraber gitseydik ben uçakta kaç saat tek ne yapacağım. korkudan isteksizlik başladı bende, danışman ile konuşunca...
herkesin hayatında affettiği insanlar vardır, affetmek kimi zaman kolaydır peki ya öfkenin dinmesi? bir öfke ne kadar süre şiddetini yitirmeden devam edebilir? öfkeler anlık değil midir? bu soruların kendimce cevaplarını bilmeme rağmen bildiğim cevaplara ters düşen bir durum içindeydim bundan birkaç yıl öncesine kadar. çabuk parlayıp çabuk sönen aynı hızla da unutan biri olmama karşın içimde...
2 etiket
‘yol’ şarkılarımın içine girmeye hak...
2 etiket
gece yerini sabaha bırakmak için hazırlık yaparken...
1 etiket
bana bir şeyler anlat canım çok sıkılıyor.
3 etiket
Kurulu düzeni,sevdiğin tüm insanları bırakıp...
Babaanneme karşı olmayan sevgim anneanneme olan sevgime eklenmiş sanki. Telefonla konuşmayı sevmediğimi yaşlılara anlatmam imkansız olduğundan çoğunlukla hayırsız torun oluyorum, bundan mütevellit sık sık uğramaya çalışırım ki üzülmesinler. işte bugün babaannem bize geldiği için ben de okula gidiyorum diyerek evden çıkıp anneanneme gittim. bana güzel mi güzel yemekler hazırladı.
Tüm günleri...
Benim için tren bir hüzün taşıyıcısıdır.Hep uzaklara götürür,yavaştır,eskidir. Raylar arkada bırakıldıkça oluşan tebessüme bir hüzün saklanır.
Bu nedenledir ki trenleri pek severim.
Vapurları da en az trenler kadar severim. Onlar hüznün yanında mutluluk,heyecan ve umut barındırır. Bir vapurun içinde hepsini görmek olasıdır. Bu da insana çeşitli hazlar yaşatır.
yalnızlık ve hüzün kirli camların...
2 etiket
Ben hep bıraktım.Bırakıldıkça,bıraktım.Hayal meyal hatırlıyorum:babam ölüp bizi bıraktığında,uçsuz bucaksız meyve bahçeleri ve pamuk tarlaları arasında yükselen,oymalı ahşap parmaklıklı,cumbalı,sütunlu büyük taş evi; akşam vakitlerinde ağıllarına dönen -ve hepsinin benim olduğu söylenen- sürülerin çıngırak seslerini; beni kucağına alıp hoplatan,sevdiğim yemekleri hazırlayan,bizim toprakları komşu...
sakal,bıyık,tükürük
canım ne zaman birileri tarafından sıkılsa üzülmemek için temizliğe başlıyorum zira temizlik yapmazsam ağlayacağımı biliyorum. uzun ve ince olan kitaplığımı boşaltıp önce rafların tozunu alıyorum sonra ders kitaplarından başlayarak tüm kitapları yeniden diziyorum. bazen okuduklarım ve okumadıklarım bazen yazarlara göre bazen yayın evlerine bazense boylarına göre diziyorum. az önce yine aynı şeyi...
2 etiket
bugün yağmur yağmalıydı, çünkü bugün bir işim yok...
zımba
avuç içinden biraz daha büyük bir zımba olabilirim,rengim de fena değildir. kullanışlı sanırsınız beni lakin yanılırsınız.sizler sadece benim fikrimin önemli olduğunu düşünürsünüz, ben istedikten sonra karşı koyma gücü noksan olan her şey bir araya gelir çünkü. işte ben burada devreye girmek istiyorum.artık bu durumdan rahatsız olmaya başladım. şöyle izah edeyim:
önceleri görevimden ötürü gurur...
2 etiket
2 etiket
bir odada beni beklediğini düşünüyorum seninle...
“Bir takım kalın derili yaratıklarız, elimizi uzatıyoruz birbirimize, ama boşuna,...”
– Georg Büchner
1 etiket
1 etiket
karla imtihanım
Eveeet, bir İzmirli olarak bugüne kadar hayatım boyunca bir defa tam manasıyla ‘kar’ görmüştüm. o da yaklaşık 15 yıl önce. Geçen sene de Spil Dağı’na çıktığımda görmüştüm lakin orası dağ olduğu için onu muaf tutuyoruz.
Dün sabah bütünleme sınavına gitmek için evden çıktığımda henüz bir şey yoktu.otobüse bindikten kısa bir süre sonra belli belirsiz kar taneleri düşmeye başlamış,...
ben yarım elma olursam yalnızca diğer yarım olursun sen yarım elma olursan şayet yarım, yarın olur bence bunu bir düşün
geceyi sarımsaklamadan sakladım,sıkıntımı sarımsakladım. #3
-yüzdedoksansüt
uyku tutmayan bir gece tekrarı yayınlanan kelime yarışmasını izlerken bilmediğim bir kelime ile karşılaşmış, sabahına ise o kelimeyi etrafımdaki bir insandan duymuş, aklıma yarışma programı gelmişti ve gülümsemiştim. bu tür şeyler oldum olası bana çok ilginç gelir, her şeye akıl erdirebilirim ama buna asla.
ya da tam tersi olur, gün içinde bir şey öğrenirsiniz akabinde televizyonda...
Ocak 2012
72 gönderi
2 etiket
1 etiket
köken nere köken
okula gitmeye ara verince otostop çekmek çok zor geliyor, unutulan bir şey gibi yeniden alışmam gerekiyor gibi.
aslında anlatmaya değer bir şey de olmadı bugün yalnızca canım yazmak istediğinden yazıyorum. ilginçtir ki Manisa Seyahat muavini aldı bizi aracına. onlar ki otostopçuların ezeli düşmanı, arabayı üzerimize sürdürenler.
velhasıl,amcamız ”aman beni görmesinler” diyerek bizi...